Reviews      

 

<<< Go Back

"Rootstime" (Belgium)


Translate to English >>

Rob Tognoni
2010dB

Rob Tognoni geldt vandaag de dag als één van de beste gitaristen. Zijn werk is een combinatie van klassieke rock, blues en bluesrock en wordt gebracht vol overgave en precisie. Een verbluffende gitarist met "killer licks" en een prima gevoel voor bluesrock. Tognoni, afkomstig uit Tasmanië, Australië en in 1994 in Europa geïntroduceerd door bluesgigant Dave Hole, zorgt voor compromisloze optredens vol energie. Zijn explosieve gitaarspel en unieke songs zijn nu, na 40 jaar, te vergelijken met die van de groten uit zijn genre en bezorgden hem een vaste plaats op de Europese podia en festivals. Wereldwijd mag hij zich dan ook verheugen op een alsmaar groeiend aantal fans van harde bluesrock die hij brengt met veel overgave en energie. Als je luistert naar zijn muziek, hoor je iemand met veel muziekervaring. De klanken uit zijn Strat en Marshall zijn die van klassieke blues en R&B, van AC/DC tot BB King, waarbij hij een heerlijke balans heeft gevonden. Na "Stones And Colours", "Headstrong", "Live At The Twilight", "Monkeygrinder", "Retro Shakin'", "Shakin’ The Devil’s Hand", "The Ironyard" en "Capital Wah", leverde hij vorig jaar de cd's "Capital Wah" en "Ironyard Revisited" af en dit bij het Brusselse Blues Boulevard, een subdivisie van Music Avenue.

De onafhankelijke uitgave van de "Capital Wah" was in 2007, hetgeen gebeurde met een uitgebreide Europese tour, alsmede een allereerst optreden in Canada. Door het succes van deze CD werd deze door Music Avenue opgepikt en kwam begin vorig jaar op de markt. 2006, is het jaar dat Rob’s "The Ironyard" uitkwam. Die verkocht geheel uit tijdens de tour die volgde, maar is eind vorig jaar uitgekomen als "The Ironyard - Revisited" bij ditzelfde label die beide cd’s nu wereldwijd uitbrengen. Zoals we ook bij dit label gewoon zijn, zit ook Tognoni's nieuwste album mooi verpakt in een digipack, en kreeg de veelzeggende titel "2010 db" mee. De bluesrock liefhebbers die Rob al in hun hart hebben gesloten zullen zeker gaan genieten met deze bijna één uur durende CD. De CD opent meteen sterk met het ruige "This is Rock 'N' Roll", waarin hij zingt Rock 'N' Roll is in my blood en geloof me moest hij dit nummer live spelen tijdens zijn optredens, zou ik dadelijk met openstaande mond staan toe te kijken, want de vingervlugge gitaarsolo's die hij met een verbluffend gemak speelt zijn het handelsmerk van deze bluesrocker. Het volgende "Boogie Like You Never Did" is, een boogie shuffle eerste klas. Songs die klinken alsof ze in de beste AC/DC en ZZ Top dagen zijn ontstaan. Als ook track 3, "Can't See The Smoke", een nummer met een hoog Status Quo gehalte wat het ritme betreft. Natuurlijk krijgen we al de ingrediënten te horen uit het overbekende bluesvaatje, maar laat dit het niet voor u vergallen, deze man is origineel genoeg om u na deze drie nummers verder in te palmen. In de vierde track "Another Tequila", zet hij even zijn explosieve gitaarstijl opzij en laat ons op het einde van deze song genieten van zijn Spaanse kunsten, enkel de castagnetten ontbreken. Hoogtepunten bij de vleet op dit album, want het exceptionele geluid in het instrumentale "Pourin' Down On Me" maakt van deze song een zeer atmosferische trage blues. "Spaceman", waarin de didgeridoo van Leigh Robertson en de keyboards van broer Kel mooi zijn geïntegreerd vormen met Tognoni's wah-wah kunsten een indrukwekkend geheel. Het veelvuldig gebruik van de wah-wah pedaal geven hem al jaren een eigen stijltje. Buiten zijn elf zelfgepende nummers zijn er als afsluiters twee uitstekende covers te horen: Vooreerst is er de cover versie van de klassieker "San Francisco" van Scott McKenzie, zowat een hymne aan de "Summer Of Love & Peace". Natuurlijk is hier de handrem even wat getrokken, maar zo'n prachtige interpretatie is maar zelden te horen. Afsluiter is een akoestische live versie van "Honeymoon Is Over" opgenomen in de maand december van vorig jaar in Meg’s Joint, een club in Robs thuishaven Caloundra, Australie. Maar vooral zijn eigen songs bezitten allen sterke arrangementen vol intensiteit en worden met veel bezieling gebracht. Dit alles resulteert in een prachtig album dat beslist uw aandacht verdient. Bent u een liefhebber van stevig gitaarspel à la Walter Trout, Eric Gales, Kenny Wayne, Joe Bonamassa ... dan is "2010 db" verplichte luisterkost!

http://www.rootstime.be

<<< Go Back